Andere bewerkingsservice

Omdat het mogelijk is om in verschillende materialen te 3D-printen, kunnen de individuele kenmerken van een 3D-geprint onderdeel heel verschillend zijn.

Als u bijvoorbeeld 3D-print in HP 3D High Reusability PA 122, kunt u sterke, functionele onderdelen produceren die een goede chemische bestendigheid bieden en ideaal zijn voor complexe assemblages, behuizingen, behuizingen en waterdichte toepassingen. Maar als u HP 3D High Reusability TPA gebruikt, mogelijk gemaakt door Evonik3, zullen de eindproducten flexibele, lichtgewicht onderdelen zijn met verbeterde rebound-veerkracht. De enige beperking is eigenlijk de vindingrijkheid van uw ontwerpers en uiteraard uw specifieke ontwerpbehoeften.

De kracht van 3D-geprinte onderdelen, vergeleken met traditioneel vervaardigde onderdelen, is vaak een interessant onderwerp in productiekringen. In vergelijking met traditionele productiemethoden zoals spuitgieten of CNC-bewerkingen vertoont 3D-printen een aantal unieke sterke en zwakke punten.

Te beginnen met materialen: bij traditionele productiemethoden zijn de materiaaleigenschappen consistent en isotroop, wat betekent dat ze in alle richtingen identiek zijn. Daarentegen kan de sterkte van 3D-geprinte onderdelen anisotroop zijn, voornamelijk als gevolg van het laag-voor-laag printproces. Deze anisotropie betekent dat de sterkte van een 3D-geprint onderdeel kan variëren op basis van de richting van de uitgeoefende kracht ten opzichte van de geprinte lagen.

Onderdelen die zijn geprint met Fused Deposition Modeling (FDM) zijn bijvoorbeeld zwakker langs de Z-as (de bouwrichting) vanwege het hechtingsproces van de lagen. Onderdelen gemaakt met behulp van spuitgieten hebben daarentegen een uniforme sterkte in alle richtingen, omdat het materiaal in één proces onder hoge druk wordt gevormd. Er lijken echter nog steeds enkele verschillen te bestaan ​​in de algemene sterkteparameters. De traditionele productietechniek waarbij gebruik wordt gemaakt van een titaniumlegering heeft bijvoorbeeld de neiging om beter te presteren met een druksterkte van 1070 MPa, vergeleken met een 3D-geprinte procedure die slechts 659 MPa aan sterkte oplevert.

Eén gebied waarop 3D-printen de traditionele productie vaak in kracht overtreft, is wanneer complexe, geoptimaliseerde structuren nodig zijn. Geavanceerde technieken zoals generatief ontwerp maken het mogelijk structuren te creëren die niet alleen lichter maar ook sterker zijn dan hun traditioneel vervaardigde tegenhangers. Deze structuren, vaak geïnspireerd door natuurlijke vormen, zijn onmogelijk met conventionele methoden te vervaardigen.

Wat de gebruikte materialen betreft, heeft de traditionele productie vaak toegang tot een breder scala aan zeer sterke materialen, zoals hoogwaardig staal of exotische legeringen. Het spectrum aan materialen dat beschikbaar is voor 3D-printen breidt zich echter voortdurend uit, waarbij hoogwaardige kunststoffen, metalen en zelfs composieten nu printbaar zijn.

Ten slotte kunnen nabewerkingsmethoden een aanzienlijke invloed hebben op de sterkte van een onderdeel. Warmtebehandelingen worden bijvoorbeeld vaak gebruikt bij zowel traditionele productie als 3D-printen om de sterkte van onderdelen te verbeteren. Elke methode kan echter specifieke behandelingen hebben die uniek zijn, zoals chemisch gladmaken van 3D-geprinte onderdelen, wat een toename van ongeveer 50% in sterkte kan veroorzaken door oppervlaktefouten en onregelmatigheden te verminderen.

Concluderend: hoewel traditioneel vervaardigde onderdelen vaak een hogere basislijn voor sterkte hebben, biedt 3D-printen unieke voordelen die in specifieke scenario’s tot sterkere onderdelen kunnen leiden. Het genuanceerde begrip van deze factoren stelt ingenieurs in staat de beste productiemethode voor hun specifieke vereisten te selecteren.

Vanwege de mogelijkheden en vooruitgang op het gebied van materialen heeft 3D-printen al verschillende industrieën voor altijd veranderd.

In de productie is het geen of-of-voorstel om subtractieve of additieve methoden te gebruiken. Een Londens ontwerpbedrijf zet al een enorm hulpmiddel voor additieve productie in traditionele fabrieksomgevingen in om een ​​hybride model te creëren.

Het breidt ook de mogelijkheden uit van wat gemaakt kan worden. De gezondheidszorg is een goed voorbeeld, waarbij additief vervaardigde huid, botten en gewrichten van titanium en zelfs bloedvaten tot de innovaties behoren.
De bouwinnovaties zijn nog geavanceerder en hebben een groot potentieel om de sector te veranderen. Er zijn al voldoende praktijken op het gebied van additieven ontwikkeld om het vakgebied goed te reguleren met relevante en bijgewerkte bouwvoorschriften.

Om het maatschappelijk belang ten goede te komen, kun je beginnen met het feit dat woningen duur zijn. Veel mensen kunnen dat simpelweg niet betalen, dus als het mogelijk is om in één dag een huis te bouwen voor de kosten van een fatsoenlijke tweedehands auto, zou dit tientallen miljoenen mensen uit de armoede kunnen helpen.

Additieve productie biedt ook efficiëntieverbeteringen die reguliere bouw niet biedt. Woningen worden normaal gesproken gebouwd in een lineair proces: het frame oprichten, metselen, dakspanten aanbrengen - dit alles maakt het project gereed voor glazenmakers en loodgieters om er later aan te werken.